Gemeenten voeren precariobelasting op toegangskaarten in: groeiende trend in recreatief kostenverhaal
Steeds meer Nederlandse gemeenten voeren een precariobelasting op toegangskaarten in voor recreatieve en commerciële evenementen. Daarmee willen zij de kosten dekken die ontstaan door intensief gebruik van de openbare ruimte, zoals schoonmaak, handhaving en mobiliteitsmaatregelen. Wat ooit begon als belasting voor terrassen of kabels op gemeentegrond, ontwikkelt zich nu tot een beleidsinstrument voor toeristisch-recreatief kostenverhaal.
Volgens de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) is precariobelasting een wettelijk toegestane heffing die gemeenten kunnen inzetten voor het gebruik van openbare bezittingen of gronden. De VNG stelt dat de toepassing breed is, mits dit juridisch goed is onderbouwd via een gemeentelijke belastingverordening.
👉 Bron: VNG – Wat is precariobelasting?
Wat houdt deze belasting precies in?
Precariobelasting is een lokale belasting op het gebruik van openbare ruimte of eigendommen van de gemeente. Deze wordt nu steeds vaker toegepast op evenementen waarbij de openbare ruimte wordt benut – denk aan festivals, sportwedstrijden, kermissen of publiekstrekkende attracties.
De belasting wordt doorgaans geheven op basis van het aantal verkochte toegangskaarten of de oppervlakte die een evenement in beslag neemt. Organisatoren dragen de belasting af en verwerken deze doorgaans in de ticketprijs.
Voorbeelden uit de praktijk
Amsterdam
Amsterdam past al jaren varianten van precariobelasting toe op commerciële festivals en evenementen. Bij gebruik van gemeentelijke grond of infrastructuur worden heffingen toegepast, onder meer via vergunningstoeslagen en precario-gerelateerde vergoedingen.
Rotterdam
Rotterdam introduceerde een vorm van kaartverkoopbelasting op evenementen met gebruik van gemeentelijke ruimte. De gemeente heft een vast bedrag per ticket bij grootschalige evenementen die op publiek terrein plaatsvinden.
Zandvoort
Zandvoort hanteert tijdens de Formule 1 een combinatie van parkeertarieven en precariobelastingen. Er wordt gewerkt aan een structureel model waarin bij drukbezochte evenementen ook toegangskaarten belast kunnen worden.
Rhenen
Rhenen – met Ouwehands Dierenpark als publiekstrekker – onderzoekt de toepassing van een toegangsbelasting via een vorm van precario, om de druk op infrastructuur en parkeerlocaties te compenseren.
Kritiek vanuit de sector
De invoering van precariobelasting op toegangskaarten stuit op stevige bezwaren vanuit verschillende brancheorganisaties:
VVEM (Vereniging Van EvenementenMakers)
De VVEM waarschuwt voor kostenstapeling en verschraling van het evenementenaanbod. Organisatoren betalen vaak al voor vergunningen, handhaving en schoonmaak. Extra belasting op tickets tast de financiële haalbaarheid aan, zeker voor kleinere initiatieven.
Bron: VVEM – Standpunten evenementenbeleid
Club van Elf
De Club van Elf stelt dat veel attracties op eigen terrein plaatsvinden en dus géén gemeentelijke ruimte gebruiken. Precario zou hier onterecht worden toegepast. De organisatie wijst op het risico van concurrentievervalsing tussen gemeenten en roept op tot overleg.
Bron: Club van Elf – Position papers en reacties
HISWA-RECRON
RECRON noemt de maatregel onwenselijk voor dagrecreatie in buitengebieden en waarschuwt voor uitvoeringsproblemen bij vrije inloopactiviteiten. De sector dringt aan op gebiedsgerichte samenwerking in plaats van nieuwe lasten.
Bron: HISWA-RECRON – Dossiers Toeristen- en verblijfsbelasting
Juridisch kader en uitvoering
Gemeenten kunnen de precariobelasting alleen heffen als deze expliciet is opgenomen in hun belastingverordening. Volgens de VNG is het belangrijk dat de verordening duidelijk specificeert:
-
Op welk gebruik de belasting van toepassing is
-
Welke tarieven gelden
-
Wie belastingplichtig is
-
Of en wanneer vrijstellingen mogelijk zijn
Zonder heldere juridische onderbouwing kan de belasting worden aangevochten. Samenwerking tussen juridische, economische en toeristische beleidsafdelingen is daarom noodzakelijk.
De inzet van precariobelasting op toegangskaarten weerspiegelt een bredere trend waarin gemeenten zoeken naar financiële middelen om toeristisch-recreatieve druk te compenseren. Het is een juridisch toegestane, maar maatschappelijk en economisch gevoelige maatregel. Brancheorganisaties vrezen negatieve effecten op ticketprijzen en cultureel aanbod. Transparante invoering, afgestemd met de sector, is essentieel om draagvlak te behouden.
Bronnen:
-
Gemeentelijke belastingverordeningen (Amsterdam, Rotterdam, Zandvoort, Rhenen)
-
NRIT Media